skip to main
|
skip to sidebar
پندی در تنهایی به خویشتن
۱۳۸۷ خرداد ۱۳, دوشنبه
گاهی وفتا شادی های کوچیکی رو از خودمون می گیریم که وقتی دوباره ازشون لذت می بریم یهو میگیم: وااای! چه بزرگ بودن و نمی دیدیم.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر
پیام جدیدتر
پیام قدیمی تر
صفحهٔ اصلی
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
بايگانی وبلاگ
◄
2009
(12)
◄
سپتامبر
(1)
◄
اوت
(2)
◄
ژوئیهٔ
(2)
◄
مارس
(6)
◄
ژانویهٔ
(1)
▼
2008
(9)
◄
نوامبر
(1)
▼
ژوئن
(5)
"هلیا، میان بیگانگی و یگانگی هزار خانه فاصله است.آ...
امروز وقتی صداتو شنیدم که از شدت گریه گرفته بود، ا...
پینوکیو آخر داستان آدم شد! ولی به من امیدی نیست ...
"در زير لحاف چهل تکه يادها ـ که همگی تکرار تو اند ...
گاهی وفتا شادی های کوچیکی رو از خودمون می گیریم که...
◄
مهٔ
(3)
درباره من
شبانه
مشاهده نمایه کامل من
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر