۱۳۸۸ فروردین ۷, جمعه

امید، شاید

برای 24 سالگی بهترین دوست دوران کودکی و حال و آینده ام.
برای مرجانم
چه جوری میتونم از پشت یه وسیله (تلفن) احساسم رو بگم.چه جوری میتونم بهت بگم که چقدر دلم میخواد وقتی شمع فوت میکنی بغلت کنم و ببوسمت.
متنفرم از تمام وسایل اکترونیکی که میخوان قانعم کنند،فاصله ها از بین رفتن!
هر سال رو به امید با هم بودن در سال آینده شروع میکنم.
توادت مبارک عزیزترینم.