مهاجرت هميشه برام واژه اي بود با معني واضح كه تو كتاب ها خوانده بودم.الانم شايد فرقي نكرده، چون من هنوزم همين جا زندگي ميكنم! ولي هيچ وقت فكر نميكردم واژه اي به اين سادگي انقدر دنيا و فكرو زندگي ام را تحت تاثير قرار بده.
5 سال پيش همين موقع ها مرزهاي جغرافيايي 2 نفر از نزديكترينهايم را دور كرد.
4 سال پيش به"چشم خويشتن ديدم كه جانم ميرود"
3 سال پيش آخرين بازمانده از خانواده تان را راهي كردم
و چند روز پيش تو رفتي، تويي كه هميشه حضورت باعث دلگرمي و آرامش ذهني و فكري ام بود.(هرچند ميدونم ديگه قبولم نداري)
و عزيزترين و مهربونترين دوست اين سالهام رو به همراه فسقلي خانه مان با خود بردي.
"و فاصله تجربه اي بيهوده است"
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر